Translate
sábado, 26 de abril de 2014
Mulleres en crise
venres, 24 de xaneiro de 2014
Mulleres ás cavernas
Despois de corenta anos de invisibilidade e anulación por parte do réxime franquista, levabamos case outros tantos de avances considerables na aprobación e desenvolvemento de leis –todas promovidas polo Partido Socialista-, que se traduciron en dereitos e ampliación de cotas de liberdade para as mulleres a todos os niveis. A Lei de Igualdade, a de saúde sexual e reprodutiva e da IVE, a integral contra a violencia de xénero e mesmo a Lei de Dependencia, co recoñecemento laboral dos coidados que de forma histórica viñeron prestando maioritariamente as mulleres, supuxeron un fito en materia de igualdade.
A vitoria por maioría absoluta en 2011 do Partido Popular supuxo o inicio do fin de todos estes dereitos. A idea da muller na casa coa pata quebrada, como esposa abnegada e nai (si ou si) dos fillos que Deus queira, empezouse a impoñer non só en declaracións de políticos e -o máis grave- políticas do PP, senón a golpe de decretos e leis retrógradas e mchistas. A última, a reforma da chamada Lei do Aborto do ministro ultradereitista Gallardón, disfrazado durante anos de progre no Concello de Madrid.
Esta "contrarreforma", que provocou que ata Europa reclame que sexa retirada nun debate no Parlamento sen precedentes, non só supón un atentado contra a saúde das mulleres -sobre todo para aquelas que non teñen os recursos para abortar no estranxeiro-, ou un revés aos avances conseguidos en prevención de embarazos non desexados, senón que ademais leva consigo a anulación da muller en si mesma. Porque se a muller non pode decidir sobre o seu corpo e, mesmo nos escasos supostos nos que se permite interromper o embarazo os que deciden son outros, xa non podemos falar de muller en igualdade co home; nin sequera como persoa adulta e con razocinio. Porque o PP pretende levar á muller ás cavernas e á invisibilidade e sometemento máis absoluto.
luns, 25 de novembro de 2013
Violencia de "última xeración"
xoves, 3 de outubro de 2013
Querido abuelo
martes, 24 de novembro de 2009
Educación de calidad universal, pública y gratuita
Ahí va la primera aportación "de verdad" al blog. Se trata de un artículo que publiqué (bueno, más bien me publicaron) hace algo más de un mes en Diario de Ferrol relativo al nuevo sistema de "gratuitad solidaria" del Gobierno de la Xunta, totalmente injusto a mi modo de ver. A pesar de que el curso esté ya bastante avanzado, pienso que se trata de un tema que no podemos olvidar y en el que, desde diferentes frentes, debemos seguir trabajando para conseguir retomar el anterior sistema de préstamo. Pero es que, además, los argumentos de "austeridad" esgrimidos en su día por el Ejecutivo del PP para echar por tierra avances y derechos sociales consolidados en estos últimos años chocan con otras medidas de claro despilfarro en una época de crisis como esta, algunas públicas y notorias, y otras de más corto alcance, como puede ser que la Xunta haya pagado la comida a las más de ¡¡400 personas!! que participaron en un curso gratuito en Santiago... Y que cada uno saque sus propias conclusiones...
"No tengo ningún tipo de vinculación familiar con Amancio Ortega –empresario al que menciono porque precisamente fue citado con respecto a este tema por responsables de
Para ello, parto de la convicción más profunda de que
El primer argumento se cae por sí solo, ya que la partida presupuestaria para tal fin sí estaba consignada y, de hecho, desde algunos foros se ha asegurado que ese dinero ha ido a parar a una serie de colegios del Opus Dei. En todo caso, pienso que aunque no hubiese dinero
En cuanto al sistema de ayudas, sólo beneficia –si se puede decir así- a unas cuantas familias y, además, se están dando casos de niños y niñas, que ante la imposibilidad de sus padres de comprar los libros –las ayudas se dan a posteriori-, están acudiendo al colegio sin el pertinente material. Resulta preocupante que en pleno siglo XXI volvamos a abrir una brecha entre los que tienen libros y los que no o, lo que viene siendo lo mismo, entre ricos y pobres.
Tampoco podemos olvidar otro de los valores fundamentales del anterior sistema de préstamo: el del cuidado y respeto por el material. En una sociedad como la actual, en la que los jóvenes muchas veces no aprecian el valor de las cosas, resultaba tremendamente educativo que se hiciesen cargo del cuidado de los libros. Ahora, tal y como “vende” el PP, los niños y niñas tendrán los libros “en propiedad”, lo que parece que da carta blanca para que se pueda hacer con ellos lo que se considere, es decir, cuidarlos o no…
Ante un tema como este, las madres y padres debemos hacer causa común y movilizarnos. Movilizarnos sin siglas políticas y hacerlo simplemente como personas, como afectados por una política que, si duda, destruye lo que para muchos es un derecho fundamental y prioritario: el de la educación".


